Terugblik op 15 jaar Fancy Fair in Diepenheim

Elke laatste zaterdag van augustus ga ik nu ongeveer 15 jaar naar de Fancy Fair in Diepenheim. Eerst vanuit Rotterdam, nu vanuit Oosterhout NB, in een dag op en neer, later met een overnachting van te voren in een trekkershut op een camping, en de laatste jaren in een bed & breakfast in de omgeving. Een vast uitstapje samen met Jan van den Enk, wiens roots in Diepenheim liggen, inmiddels vriend maar eerst collega uit Rotterdam.

Elk jaar is het een feest om rond te lopen tussen de mooie spulletjes, ik heb al heel wat serviezen, meubels, snuisterijen, hebbedingentjes en boeken mee teruggenomen naar huis. Ik ben verder geen type om rommelmarkten af te struinen, en toch….. elk jaar kijk ik weer uit naar deze Fancy Fair in Diepenheim.

Deze Fancy Fair is anders, de sfeer is goed, er zijn veel vrijwilligers die zich elk jaar opnieuw inzetten voor het goede doel. Die spirit dat voel je. Dat zie je ook bij de koffiedames, die eigen gemaakte cake en koek serveren en met kannen koffie en thee rond lopen, terwijl de meeste al de 80 zijn gepasseerd .

Als je binnenkomt dan ruik  je de verse kniepertjes die gemaakt worden, en verkocht natuurlijk. Kom je per fiets dan ruik je de oliebollen die ze elk jaar buiten bakken.

Na een eerste rondje rondlopen, kijken, en soms wat kopen, geniet ik van de koffie en de koek en speel wat rondjes mee met het Rad van Fortuin. Elk jaar heb ik wel prijs, tot groot genoegen van mijn man,  win ik steevast het vleespakket van de plaatselijke slager, harde worst of echte leverworst, terwijl ik geen vlees eet!  Dat blijft keer op keer een hilarisch moment. Dit jaar had ik 3 x prijs, twee vleespakketten en  een Cupcakemaker, of zoals de omroeper zei een Cupkaakemaker.

Daarna ga ik de veiling over, kijken of er iets bij zit van mijn gading. Dit jaar was dat zeker zo. Ik had meerdere items op het oog.

Dan verder toch even kijken bij de boeken. Ik was van plan niets te kopen want ik heb net veel boeken weggedaan, we gaan verhuizen en we gaan echt kleiner wonen. Maar…. Toch weer met een stapel boeken naar huis, vooral kookboeken, die kan ik goed gebruiken voor extra inspiratie. Ik ga in ons nieuwe huis kookworkshops geven dus inspiratie komt altijd van pas.

Nog een rondje buiten gelopen, het was nu prachtig weer, zon, briesje af en toe een wolk. De spullen bleven dus droog. Maar daar zat niets tussen wat mij kon bekoren. Na nog een kopje koffie ben ik goed gaan zitten voor de veiling. De veiling is een vast onderdeel aan het eind van de ochtend. Leuk om te zien hoe er geboden wordt. Sommige stukken gaan weg voor afbraakprijzen, andere stukken voor iets meer omdat er een opkoper tussen zit die goedkoop aan zijn nering wil komen. Mijn man ging ook nog even kijken en wilde gaan bieden op een fiets.

Uiteindelijk ben ik met een voldaan gevoel en veel spullen weer naar huis gegaan. Het is me gelukt om het vloerkleed, de kapstok en de secretaire te bemachtigen. Mijn man heeft de fiets op de kop kunnen tikken. Dit alles voor zeer schappelijke prijzen, helaas was er bij het bieden op de secretaire een opkoper die meebood waardoor ik uiteindelijk 85 euro moest betalen. Dat is nog steeds geen geld voor zo’n mooie houten meubel. Maar voor de Fancy Fair is dat wel een hoge prijs. Na de veiling sluit de Fancy Fair en ’s middags ga ik altijd genieten van de kunst in de galeries in Diepenheim.  Heerlijk zo’n zaterdag in Twente.

Hierbij wil ik de complimenten geven voor de gezellige en mooie Fancy Fair in Diepenheim en complimenten voor alle vrijwilligers die dit mogelijk maken. Ik heb er van genoten en kijk weer uit naar volgend jaar.

Mw. Hans Uijthoven Hofstede