Naar Oekraïne
Op vrijdag 20-2 vertrok er een 3-tal Diepenheimers, te weten Hans Luttikhedde, Jan en Joke van Egteren en 1 Deen, Ernst Luttikhedde naar Oekraïne om busjes weg te brengen voor stichting de Leeuw-Kyiv.
Via René Kremers, oud Diepenheimer en al meer dan 30 jaar werkzaam in de agrarische sector in Oekraïne en voor de oorlog ook in Rusland kwamen wij op dat idee. René gaat nog regelmatig naar Oekraïne toe en combineert dan werk met een goed doel, namelijk busjes wegbrengen naar Kyiv.
Deze busjes worden daar gebruikt om aan het front mensen te verplaatsen, of in de bezette gebieden hulpgoederen te brengen naar de mensen die daar wonen.
Een heel mooi en goed doel, de busjes worden hier gekocht door de stichting de Leeuw-Kyiv met geld wat hun door donatie’s ontvangen. Vervolgens worden er mensen gezocht die deze busjes naar Kyiv willen brengen, kosten voor brandstof en het verblijf aldaar zijn voor de mensen zelf.
Zo vertrok dus bovengenoemd gezelschap op vrijdag 20-2 daar naar toe, René Kremers was zelf maandag 16-2 al vertrokken, met een 8 persoonsbus die ons weer naar Diepenheim zou brengen en nog een andere bus die daar ook zou blijven. Zij vertrokken met 4 personen, een andere vrijwilliger, Maik ten Elshof uit Mariaparochie en 2 Oekraïnse vrouwen die sinds het begin van de oorlog in Nederland wonen en hier inmiddels ook werken en daar een aantal dagen door konden brengen met hun familie en vrienden.
Een spannend avontuur uiteraard, wie rijdt er nu naar een oorlogsgebied? Dat bleek ook wel toen wij onze verzekeringsadviseurs belden, heel Oekraïne is door het ministerie van Buitenlandse zaken als oorlogsgebied verklaart en dat betekent dat het erg lastig is je te verzekeren voor een reis daar naar toe. Maar uiteindelijk is het wel gelukt.
Wij kwamen zaterdagavond 21-2 om 21.00 uur aan in Vinnytsja, een stad 260 km ten zuidwesten van Kyiv na een voorspoedige reis, aan de grens ging alles voorspoedig, en dat was een groot voordeel.
Vanwege de bureaucratische overheid in Oekraïne is het ontzettend veel papierwerk om hulpgoederen het land in te krijgen en hadden wij besloten dat papierwerk niet te doen. Het hoofddoel was namelijk de busjes het land in krijgen en daar ging al een hele papierwinkel aan vooraf.( het papierwerk is allemaal gedaan door stichting de Leeuw-Kiyv)
Maar de bussen waren toch bijna vol met zaken die we in Nederland aangeboden kregen op het moment dat duidelijk werd dat we naar Oekraïne zouden gaan. We namen het risico dat de douane zou zeggen dat we het niet mee mochten nemen het land in, maar dat is gelukkig goed gegaan.
We hebben onder leiding van René Kremers een aantal landbouwbedrijven met hem bezocht, een erg interessante ervaring om te zien voor ons als Nederlandse en Deense melkveehouders hoe daar geboerd wordt, de tijd van de staatsbedrijven is natuurlijk allang voorbij maar de gebouwen uit die tijd staan op veel plekken nog wel, er werd over het algemeen toen heel goed gebouwd en die gebouwen zijn dus eigenlijk ook nog goed bruikbaar in deze tijd.
We gingen ook naar Kees Huizinga, een Nederlander die al sinds 2003 (tot aan de oorlog samen met zijn gezin) in Oekraïne woont, Kees Huizinga is vaak te zien op de Nederlandse tv om zijn verhaal te vertellen over de oorlog in Oekraïne. Ook plaatst hij elke vrijdag een vlog, die door veel Nederlanders word bekeken.
Kees heeft daar een heel groot bedrijf, hij melkt 2600 koeien (wil doorgroeien naar 10.000 ), heeft een akkerbouwtak van 15.000 ha en 400 varkens.
Dat is voor ons als Nederlanders een haast niet voor te stellen hoeveelheid, maar we hebben met eigen ogen gezien dat het daar prima past. Oekraïne is 14 x zo groot als Nederland, dat geeft wel aan hoe de verhoudingen liggen.
We hebben ons geen moment onveilig gevoeld tijdens ons bezoek, we hebben niets gemerkt van aanslagen in de regio waar wij zaten. Onderweg naar Kyiv, waar we de busjes hebben afgeleverd konden we op enkele plekken wel de gevolgen zien van aanslagen die daar waren geweest.
De oorlog speelt zich voornamelijk af aan de Oostkant, aan de grens met Rusland en dat is zo’n 300 km van Kyiv af. In het begin van de oorlog dachten de Russen dat ze Kyiv zo konden veroveren, maar door de strijdlust van de Oekraïnse bevolking is dat niet gelukt.
Wat in heel Oekraïne nu een heel groot probleem is dat de stroomvoorziening vaak hapert, een tactiek die de Russen gebruiken om de bevolking daar te demoraliseren en de economie lam te leggen.
Dat hebben wij niet aan den lijve ondervonden omdat de hotels waar wij verbleven allemaal wel een generator hebben, maar voor de gewone burger is dit natuurlijk een immens groot probleem, zeker in de zeer strenge winter die ze in Oekraïne hebben gehad.
Gelukkig liep de temperatuur op in de dagen dat wij er waren en was het rond het vriespunt meestal.
Al met al was het een zeer goede reis, en ik denk dat ik nog wel een keer opnieuw er naar toe ga om een bus weg te brengen.
Het doel van de stichting de Leeuw-Kyiv is om er dit kalenderjaar 250 bussen naar toe te brengen, elke werkdag 1 en daarvoor zijn dus veel mensen nodig.
Denkt u na het lezen van dit artikel, ik heb wel interesse om ook een keer een bus weg te brengen, neem dan aub contact met Joke van Egteren op.
Dat mag via mail: v.egteren@gmail.com of via app: 06-23456680
Ik ben van mening dat we de Oekraïners moeten blijven helpen, Poetin is een onvoorstelbaar gevaarlijke man die, mocht hij Oekraïne hebben veroverd (wat niemand hoopt!) niet zal stoppen, zulke mannen stoppen nooit!
In de dienst van zondag 1 maart 2026 al Joke in de kerkdienst hierover iets vertellen. Deze dienst is te zien via ons YouTube kanaal.
Licht dat hoop geeft – terugblik op een indrukwekkende dienst in de Johanneskerk
De dienst met het thema licht dat hoop geeft, was een mooie en indringende dienst. Onze predikant Rienke Vedders – Dekker nam ons mee in het Bijbelverhaal van de verheerlijking op de berg – een verhaal over licht, vertrouwen en hoop, juist wanneer de weg donker kan zijn. Het verhaal van Joke van Egteren over haar reis naar Oekraïne, samen met haar man Jan, Hans en Ernst Luttikhedde, voor stichting Stichting De Leeuw Kyiv was indrukwekkend. Een tastbaar voorbeeld van hoe je zelf een lichtpuntje kunt zijn – dichtbij én ver weg. U kunt de dienst terugkijken via deze link: https://www.youtube.com/watch?v=tnX0AjDRGfA
Comments are closed