Gedachtenis

(klik op de foto voor een vergroting)

Gedachtenisdienst 2020

De schikking is gemaakt op een boomschijf waarin de jaarringen zichtbaar zijn. Een ieder die herdacht wordt – jong of oud  – heeft een aantal jaren geleefd, net als deze boom. Het kruis is het symbool van het christelijk geloof en een verbinding tussen hemel en aarde. De kleur wit staat voor zuiverheid, de kleur paars voor verdriet en rouw en de klimop voor trouw. Het  schaaltje met water herinnert aan de doop, aan het leven en aan de weder geboorte.

Vergeet niet hoe wij heten

Johannes 11: 25-26

“Ik ben de opstanding en het leven,” zei Jezus ” wie in Mij gelooft mag dan sterven, toch zal hij leven, iedereeen die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven.”

Gedachtenisdienst 2019

De liturgische bloemschikking sluit aan bij de gedachtenisdienst. De schikking is gemaakt van dode takken en daar doorheen zijn witte rozen, gipskruid en klimop verwerkt. Dode takken symboliseren het leven dat voorbijging.

De klimop is een teken van verbinding en geeft Gods trouw weer.

De witte bloemen betekenen dat wij mogen uitkijken naar het nieuwe leven, het wonen bij God.


.
Gedachtenisdienst Johanneskerk 2018

De liturgische schikking voor deze gedachtenisdienst bestaat uit rode bloemen die de liefde en de warmte weergeven die men in een leven ontvangt. De klimop is een teken van verbinding en geeft Gods trouw weer. Dode takken symboliseren het leven dat voorbij ging maar wij mogen naar het nieuwe leven uitkijken. De witte rozen geplaatst in de eeuwigheidscirkel verbeelden het wonen bij God.

De mensen van voorbij

Wij noemen ze hier samen.

De mensen van voorbij

wij noemen ze bij namen.

Zo vlinderen zij binnen

in woorden en in zinnen

en zijn we even bij elkaar

Aan het eind van het kerkelijk jaar

 

De mensen van voorbij                                                         De mensen van voorbij

Zij blijven met ons leven.                                                      Zij worden niet vergeten

De mensen van voorbij                                                         De mensen van voorbij

ze zijn met ons verweven                                                     zijn in een ander weten.

in liefde, in verhalen,                                                             Bij God mogen ze wonen,

die wij zo graag herhalen,                                                    daar waar geen pijn kan komen.

in bloemengeuren, in een                                                    De mensen van voorbij

lied dat opklinkt uit                                                               zijn in het licht, zijn vrij.

verdriet                                                                                    tekst: Hanna Lam

Gedachtenisdienst, 20 november 2016

In de spiegel zien we de glans van de herinneringen.
De barsten in de spiegel geven het verdriet weer vanwege de gebrokenheid van ons bestaan en het moeten missen van hen die dierbaar waren.
In de spiegel zien we het licht dat nooit dooft.
De verschillende bloemen in verschillende  kleuren geven de veelkleurigheid van de mensen weer.

De dierbaren van voorbij

Zij zijn geworden tot

Geliefden in herinnering

Stille begeleiders

In de lichtkring Gods